Ze verdiende achtduizend euro per maand als architect, droeg kleding die ik nooit zou kunnen betalen, en kwam toch bij mij terecht omdat ze structureel niet rondkwam. Overvolle kamers vol hobby’s die ze nooit begon, en een boekhouder die stiekem door haar vader werd betaald. Ik hielp haar orde te scheppen — in haar financiën, en in zichzelf. Tot ze op een dag met een koffertje mijn kantoor binnenstapte.
Het echtpaar de Groot had hun hele leven nog nooit schulden gehad — tot het pensioen van meneer de Groot alles veranderde. Schaamte, stilte en een oplopende huurachterstand brachten hen uiteindelijk bij mij aan tafel. Wat volgde was een reis langs schuldhulp, therapie en een crisis die veel dieper ging dan geld alleen. Op een dag werd duidelijk dat mevrouw de Groot al wekenlang gesprekken voerde die nooit hadden plaatsgevonden.
Meneer Boedhoe vertrouwde niemand met zijn post — zelfs zijn eigen zoon niet. Tot ik langsging voor een huisbezoek dat totaal niet liep zoals gepland. Een verhaal over wantrouwen, dementie, en een witte onderbroek die ik nooit meer heb kunnen vergeten.
De strakke witte Onderbroek Meer lezen »
“…Dit ministerie stuurde op 9 april 1953 een brief naar de “Vereeniging Zee-Risicoo”, een verplichte ongevallenverzekering voor zeevarende…“ “Op de weinige foto’s die we hebben van hen samen, kun je zien dat ze dol waren op elkaar. Op iedere foto straalden ze“ “Hij wist al dat het schip waarnaar ze gedoken hadden een Nederlandse coaster
“…sprak ik Bob de Bruycker aan. In de afgelopen maanden had hij, ook uit naam van Marjolijn, mijn vader en mijzelf, een prachtig kunstwerk gemaakt als geschenk voor de gemeente Terschelling…“ “We stonden aan het graf van mijn opa“
“Hij had in 1993 eens een artikel over de Watersnoodramp geschreven voor het tijdschrift Meteorologica (een driemaandelijks tijdschrift van de NVBM: de “Nederlandse Vereniging ter Bevordering van de Meteorologie”, voorheen “Nederlandse Vereniging van Beroeps Meteorologen”). Hij stuurde mij een kopie, bedoeld als weerkundige inleiding.“ Weerkaarten 29 januari tot 1 februari 1953 “Voor windkrachtmeting wordt de
“Op een andere foto, hij zal toen een paar jaartjes ouder geweest zijn, stonden hij en zijn drie zussen als de vier Daltons achter elkaar in een rij, van groot naar klein. Hij droeg een witte maillot met daaroverheen een wollen korte broek. Zijn bolle buikje prikte door een gebreid truitje heen. Zijn zussen hadden
“Het was een foto waarop kleinere fotoportretjes stonden afgebeeld van mijn vader als tweejarig jochie met flapoortjes, van zijn schattige anderhalf jaar oudere zus en van zijn jongere broertje, toen nog maar een baby” “Wietske had, zoals eerder aangegeven, twee artikelen geschreven. Het eerste, dat over de DNA-databank ging, was vooral informatief, om mensen te
“Vlak na de ingang hing een grote kaart van Nederland met daarop informatie over de overstroomde gebieden in die rampnacht, maar ook de locatie van alle schepen die in die nacht waren vergaan, waaronder drie Nederlandse schepen: de “Westland”, de “Salland” en de “Catharina Duyvis”, die beiden voor de kust van Noord-Holland waren vergaan.” “Via
“– van zijn eigen opa hadden we enkel een zwart-wit foto; hij staat op het dek van een schip, een man met een wat rond gezicht en een klein aapje op zijn schouder –” “Niet veel later kwam hij terug met de map waarin de originele documenten van het weeshuis zaten die betrekking hadden op
Je kan de inhoud van deze pagina niet kopiëren
